Dzieciaki, którym jakimś szczęściem rodzice pozwalają obcować z komputerem, mają powód do radochy. Produkcji dla nich przeznaczonych nie jest może zbyt wiele, ale raz na jakiś czas pojawia się taka, która na długo przykuwa maluchów do monitora. Po Shreku, rybce Nemo i bohaterach filmu Madagaskar przyszła pora, by na pecety przenieść kolejnych bohaterów – Zina i Boo – dwóch sympatycznych, acz jajogłowych mieszkańców planety Gaja.
Wszystkie wcześniej wymienione filmy wyświetlane były na dużym ekranie, zaś Magiczny Kamień - bo to o nim mowa, przeniesiono również z ekranu, tyle, że nieco mniejszego, bo tego telewizyjnego. Bajka o tym samym tytule, co omawiana gra nie jest emitowana w naszym kraju, a u naszych zachodnich sąsiadów. Zino i Boo wbrew pozorom nie cieszą się tam zbyt wysoką popularnością. W Niemczech uważana jest raczej jako nudna i przydługawa, choć oczywiście nie wszyscy tak sądzą. Na pewno jest to bajka przewidziana dla grzecznych dzieci, a nie rozwydrzonych i nadpobudliwych bachorów, które w dzikich okrzykach wolą oglądać kolejne odcinki Power Rangers. Gra również nie zawiera żadnych elementów, które źle wpisałyby się w psychikę małolatów, dlatego stanowi dla nich znakomitą pozycję. Dość biadolenia, czas przejść do opisu gry.
Gaja to kraina znajdująca się gdzieś w odległej galaktyce. Zamieszkana jest przez lubujących spokojne życie Gajan. Niestety ład, w jakim żyją bardzo szybko zostaje zmącony przez szalonego profesora. Naukowiec zdenerwowany faktem, iż widzowie ciągle obserwują go na ekranie telewizora niczym w reality show, postanawia wykraść Dolomit – tytułowy Magiczny Kamień będący symbolem planety, który zarazem utrzymuje na niej równowagę biologiczną. W szaleńczym wirze, jaki wywołuje zwariowany profesorek, znika nie tylko kamyk, ale i grupka zuchwałych Snurków, którzy postanawiają na własną rękę ocalić krainę. Jako ostatni w wir wchodzą główni bohaterowie – waleczny Zino oraz jego pomysłowy pomocnik i wynalazca – Boo. Ich zadaniem jest odnalezienie i odzyskanie Dolomitu oraz bezpieczny powrót na rodzimą planetę. Misja ta jest o tyle trudna, że cała porwana gromadka zostaje przeniesiona na planetę… Ziemię, gdzie malutcy Gajanie są niczym mrówki na planecie gigantów.
Magiczny Kamień jest grą zręcznościową z elementami platformówki. Mamy więc mnóstwo skakania, wspinania się, i chodzenia po kolejnych etapach. Nie zabraknie też elementów logicznych, dlatego dzieciaki nie raz będą musiały nieco pokombinować by posunąć się dalej. Zagadki te są czasami nużąco proste i zazwyczaj ograniczają się do przesunięcia skrzyni tak, by uprościć sobie wyjście poziom wyżej. Tak czy inaczej, spotykamy miejsca, w których nie do końca wiadomo gdzie można dalej się udać. Pomogą nam wtedy podpowiedzi Boo (gdyż w grze wcielamy się w Zino). Ciekawym urozmaiceniem są elementy wyścigowe – dwa razy wsiądziemy w bolid samochodu, a raczej dziwnej wyścigówki zlepionej z niemniej dziwnych części. Niestety, ta część rozgrywki nie jest zbyt przyjemna – pojazd prowadzi się co najmniej topornie, a najmniejszy nawet błąd prowadzi do niezliczonych fikołków i kozłów, co zazwyczaj kończy się wypadnięciem z trasy i powolnym powrocie na tor. Na szczęście w czasie wyścigu natkniemy się na kryształy przyśpieszające, które jak sama nazwa wskazuje, zwiększą na chwilę prędkość naszego pojazdu, co pozwoli odrobić straty. Mimo niedopracowań tego elementu gry to urozmaicenie od biegania i skakania po planszy można zaliczyć grze na plus.
Jak już wspomniałem, zostajemy osadzeni na Ziemi, gdzie czeka na nas masa niebezpieczeństw. Zmierzymy się ze wszędobylskimi karaluchami, szczurami czy pająkami. Z racji tego, że Zino mistrzem karate nie jest, będzie potrzebował do walki jakichś przedmiotów. Do podstawowych zaliczają się kij i bransoleta zamrażająca wrogów. Ta druga jest o tyle przydatna, że pozwala zamienić w sopelki lodu kilku przeciwników na raz. Potem wystarczy jedynie porozbijać zlodowaciałych oponentów. Wspomniany kij również nie jest tak zwykły jak mogłoby się to wydawać. Wojowanie nim oferuje nam trzy możliwości przeprowadzenia ataku. Zwykłe uderzenie, atak z wyskoku oraz mega uderzenie. Warto zaznaczyć, że dwa ostatnie zużywają czerwoną energię (o energiach jeszcze napiszę). Kolejnym narzędziem, jakim posłuży się nasz bohater jest broń o jakże zmyślnej nazwie superwyrzutnia potworomłótnia. Pociski jakie z niej wystrzeliwujemy zużywają z kolei energię niebieską. Ostatnimi gadżetami, jakimi się posłużymy są: lampa czołowa (tak jakby latarka) i kusza wielofunkcyjna. Ta druga służy do pokonywania przepaści i innych tego typu przeszkód. Z kolei harpuny z przyssawkami nie raz będą jedynym wyjściem do przebrnięcia danej lokacji.
--->
