Moje pierwsze spotkanie z grą Devil Kings nie trwało zbyt długo. Założenie było zupełnie inne, lecz w praktyce zorientowałem się z czym mamy do czynienia i odpuściłem. Gra wydawała się typową młócką, jakich pełno na rynku. Później, gdy do zabawy powróciłem po paru dniach, stwierdziłem, że nadal mam do czynienia z siekaniną. Jednak jest ona niczego sobie. Gra, pomimo swojej prostoty, potrafi przykuć do konsoli na naprawdę długie godziny. Oczywiście nie wszystkich graczy, lecz tych mniej wymagających, którzy nade wszystko cenią grywalność i prostotę.

---

Ostatnimi czasy napłynęło do mnie kilka gier od korporacji Capcom na PlayStation 2, które zrecenzowałem na łamach niniejszego serwisu. Niestety, z produkcji na produkcję było co raz gorzej. Teraz, gdy dotarła do mnie kolejna gra – właśnie omawiany tu Devil Kings – nie spodziewałem się jakiś rewelacji, lecz chociaż zabawy na przyzwoitym poziomie. W sumie nie zawiodłem się. Muszę przyznać, że programiści wymienionej wyżej firmy developerskiej, wychodzą na prostą, ale nadal tworzą – wyłączając czwartego Resident Evil – mało ambitne tytuły, którym śmiało można przyczepić etykietkę „gra od lat osiemnastu, przeznaczona dla nastolatków, kupujących ją na bazarze”. Bo w każdej z nich jest mnóstwo sieczy, trupów, gdzieniegdzie krwi, etc. Czyli wszelako pojęta przemoc pełną gębą.

Z pozoru mamy do czynienia z kolejną zwyczajną produkcją, jednakże bardziej zaawansowani gracze bez trudu powinni zauważyć ewidentne nawiązania parodiujące serie Dynasty Warriors i Samurai Warriors. Do wyboru mamy kilkoro bohaterów, w tym m.in. dziewczynkę imieniem Anime, wyposażoną w młot bojowy, kolesia – zabójcę z kosami, gejsza uzbrojonego w dwie giwery czy samuraja z sześcioma katanami. Postacie są tylko wprowadzeniem do właściwego humoru zawartego w grze. Ten w całości został ukazany w fabule. Bowiem każdy z bohaterów jest rządny władzy nad światem. Również kolejny z herosów – Venus, który aby dopiąć swego ma za zadanie zabić pewnego generała, jednakże na jego drodze pojawia się pewien problem. Otóż Venus zakochuje się w swojej potencjalnej ofierze. Fenomenalnie zostało to ukazane, bowiem do tego wszystkiego, programiści pod koniec filmiku postanowili zasypać ekran telewizora różami. Ostatnim bohaterem jest Scorpio, wojownik ninja, który rozprawia się sam z całą armią przeciwników i przychodzi następnie do swojego dowódcy, a tam... Zresztą sami zobaczycie. Szczególną uwagę zwróćcie na cut-scenki. Ich wykonanie merytoryczne i techniczne prezentuje naprawdę wysoki poziom (jednak szczególnie w pierwszej z wymienionych przeze mnie kwestii).

Sama rozgrywka z pozoru nie zachwyca, ale sami się przekonacie, że w istocie jest zupełnie inaczej. Otrzymujemy teren do wykoszenia i po kolei odwiedzamy kolejne miejsca, w których znajdują się wrogowie (informuje nas o tym radar). Następnie autorzy chcąc nadać grze nieco elementów RPG, wzbogacają naszą postać o punkty doświadczenia a także dają możliwość zebrania przedmiotów, które powypadały z ciał zabitych wrogów. Wraz ze wzrostem punktów doświadczenia. otrzymujemy m.in. nowe ataki.