Czy ktoś z Was pamięta jeszcze taki produkt jak Total Annihilation? Wydano go gdzieś w okolicach 1997 roku. Nie? To żałujcie, bo był to całkiem niezły RTS. Ci, którzy spędzili wiele nocy z Totalną Zagładą zapewne kojarzą nazwisko Chrisa Taylora - twórcy niniejszej gry. Otóż ten pan popularność zdobył dzięki TA, ale znany jest również ze stworzenia obu części Dungeon Siege. Niedawno postanowił wraz ze studiem Gas Powered Games powrócić do swoich korzeni. Aktualnie wrą tam prace nad najnowszy dzieckiem Taylora. Niedługo na świat przyjdzie Supreme Commander. Prawdziwy spadkobierca Total Annihilation. Jest to klasyczny RTS, ze wszystkimi plusami i minusami gatunku. Jednak wprowadza on kilka nowości i poprawia błędy pierwowzoru.
W XXI w. ludzie rozpoczynają próby z teleportacją. Po wielu godzinach pracy i testów decydują się przeprowadzić teleportację człowieka. Naukowcy osiągają pełny sukces i już w kilka wieków, dzięki nowej technologii przemieszczania ludzkość opanowuje wiele ( około 110) pobliskich planet. Druga gałęzią nauki rozwijaną przez ludzkość jest cybernetyka. Po wielu etapach pracy począwszy od prostych wszczepów udaje się stworzyć androidy. Wkrótce postanawiają się uniezależnić i stają naprzeciw swych twórców rozpoczynając zbrojenia. Mało tego, gdzieś na rubieżach pojawiają się obcy. Niestety (zależy dla kogo) zostają oni zmasakrowani przez ludzkich kolonizatorów, którzy w dziwnych okolicznościach zyskują moc przewidywania przyszłości i odizolowują się od matki Ziemi.
Sytuacja między poszczególnymi grupami staje się ciężka. W 2819 napięcie sięga zenitu i wybucha wielka wojna. Od razu widać, że jest on lekko schematyczny. Przed nami trzy kampanie, po jednej dla każdej frakcji. Gdy już wygramy walkę o dominację z komputerem, to dzięki Internetowi przyjdzie nam się zmierzyć z żywymi przeciwnikami w trybie multiplayer.
Skoro znamy już wszystkich reżyserów spektaklu, zwanego „wielką wojną” to może przejdziemy do aktorów. Otóż projektanci jednostek szukali pomysłów w wielu miejscach. I tak nasz arsenał zasili masa różnego rodzaju machin, od małych robotów po olbrzymie kolosy znane z Mech Warriora (ludzkiej piechoty tutaj nie uświadczymy), czołgi, lotniskowce oraz pająko-podobne maszynki widziane już na "Bardzo dzikim zachodzie". Na ich wyposażenie składać się będą klasyczne karabiny, działa, rakiety oraz bardziej nowoczesny sprzęt taki jak laserowe działka, blastery. Najbardziej efektowny ma być atak nuklearny. Wielce kosztowny, ale i skuteczny. Według zapewnień twórców, taki atak podzielony będzie na dwa etapy: wielkie BUUM i falę uderzeniową. Nowością jest zróżnicowanie wielkościowe wspomnianych jednostek. Zobaczymy tu (efekt znany choćby z Homeworda 2), jak piechota wielkości mrówek uwija się pod nogami wielkiego robota. Graficy z THQ starają się odwzorować każdą jednostkę jak najlepiej, tak aby przy maksymalnym zbliżeniu nie chciało się odejść od monitora, a spadało z krzesła (z wrażenia doskonałości).
Przytłaczać wielkością ma także wielkość prowadzonej armii. W prawie każdym rts-ie trzeba było budować wszystkie jednostki, gdyż każda miała jakąś wadę wykorzystywaną przez jednostkę A, która była skuteczna w walce z jednostką B, a ta z kolei potrafiła szybko wyeliminować jednostkę C. Tutaj programiści postawili na realizm. Nie będzie już takiego schematu walki, że musimy mieć A, B i C. Ograniczenia jednostek będą wypływać z ich konstrukcji, przeznaczenia itp. Mianowicie czołg będzie miał problemy by trafić w szybki pojazd opancerzony, a samolot z wycelowaniem w mały obiekt serii z działka.
