W dzisiejszych czasach proste shootery przejadły się już większości graczy. Żeby uchronić swoje dzieło od zapomnienia, twórcy prześcigają się w coraz to śmielszych innowacjach, jakie implementują w nowych grach. Fotorealistyczna grafika w przypadku Far Cry w znacznym stopniu przyczyniła się do sukcesu gry. To samo tyczy się również Half Life 2 i silnika fizycznego tej produkcji. Gry FPS są niezwykle podatne na całkiem nowe rozwiązania, jakie niosą za sobą nowe technologie warsztatu programistycznego producentów, najszybciej przyswajają sobie elementy innych typów gier. „Strzelanki” ciągle ewoluują, wchłaniając cechy gier RPG, taktycznych, czy nawet rajdowych i symulatorów. Przypomnijcie sobie choćby polskiego Chrome’a i zestaw implantów, które chwilowo zwiększały nasze umiejętności. W tej produkcji widoczne były elementy RPG. Spójrzcie również na jakiegokolwiek FPS’a rozgrywanego w trybie multi. W takim Battlefield, czy PlanetSide pojeździcie różnymi pojazdami wzdłuż i wszerz mapy, a każdym z nich nie tylko pokierujemy, ale i zasypiemy przeciwnika gradem pocisków. A jeśli chodzi o wpływy gier nurtu „tactics” w FPS’y, weźcie pod uwagę Hidden & Dangerous 2 (gra nie tylko FPP, ale także TPP). Po co te wywody nad przenikaniem się różnych kanonów gier? A dlatego, że w dalszej części tej zapowiedzi poczytacie sobie o jednej z tych „natchnionych strzelanek”.

Nadeszły ciężkie czasy

Chodzi mi o nową produkcję studia Saber Interactive – TimeShift. Jak sama nazwa wskazuje, gra będzie całymi garściami czerpać z innych tytułów, gdzie można było kontrolować przepływ czasu (Max Payne), a nawet go cofać, przyspieszać i zatrzymywać (Prince of Persia). Nie dość, że są to zagrywki widowiskowe, to jeszcze jakże pomocne w rozgrywce! Wyobraźcie sobie, że jesteście w trakcie snajperskiego pojedynku z komputerowym przeciwnikiem. Żeby nie zarobić kulki, trzeba mieć piekielny refleks, albo... umiejętność kontroli czasu. Spowalniacie jego upływ, dokładnie mierzycie w czoło oponenta i bang! – widowiskowy headshot. Ale przejdźmy do rzeczy. Gra przeniesie nas w czasy niedalekiej przyszłości, w której karty rozdają potężne korporacje, a absolutną władzę sprawuje niepodzielny władca-tyran. A wszystko to w lekkim sosie przyszłościowo-punkowym. Zagłębiając się w akcję gry, pokierujemy losami pułkownika Michael’a Swift’a. Jego córka zginęła w wypadku autobusowym, a on sam z rozpaczy stoczył się na dno. Nie mając nic do stracenia, dobrowolnie zgłosił się na pilota testowego najnowszego urządzenia rządu USA – maszyny do przemieszczania się w czasie.

Szczęśliwi czasu nie liczą

Nasz bohater zostaje przeniesiony do roku 1911. Jego zadanie polegać będzie na schowaniu danego mu przez naukowców znacznika tak, by wiele lat później mogli go znaleźć. Ot, typowa procedura mająca na celu przetestowanie działania samej maszyny i skutków interwencji w kontinuum czasoprzestrzenne. Ale, jak to zwykle bywa w podobnych sytuacjach, coś nie wyszło tak jak trzeba i po powrocie do domu (czytaj – swoich czasów) Michael zastaje świat radykalnie odmieniony, różny od tego, który widział przed swoją podróżą w przeszłość. Teraz, jak na amerykańskiego agenta przystało, musi ten cały bałagan uporządkować na własną rękę, oczywiście korzystając z dobrodziejstw podróżowania w czasie.

Czas to pieniądz

TimeShift z założenia będzie czymś w rodzaju połączenia nowego Prince of Persia z Half Life 2. Cyperpunkowe lokacje gry przemierzymy trzymając w ręku którąś z wielu futurystycznych pukawek, a gdy przeniesiemy się w inne czasy, postrzelamy sobie także z broni przypisanych tamtym realiom. Siłą rzeczy z misji na misję zobaczymy całkiem różne lokacje, a to zarówno pod względem architektury, jak i spotykanych przeciwników. Jedno jest pewne: zamieszanie, jakie wywołamy poprzez nasze podróże znajdzie swoje odzwierciedlenie w przyszłości, między innymi w tym, że ścigać nas będą inni agenci zdolni kontrolować czas. Jak łatwo się domyślić, TimeShift od natłoku innych strzelanek odróżniać będzie właśnie zaimplementowane kontrolowanie czasu. Podczas rozgrywki nieraz będziemy musieli odwołać się do nadnaturalnych umiejętności naszego bohatera, żeby rozwiązać jedną z wielu zagadek, albo by po prostu dać sobie jakieś szanse w walce z przeciwnikami. Czas możemy dowolnie cofać, przyspieszać i zatrzymywać. Boskie zdolności naszego bohatera będą miały swój wpływ na wszystko, oprócz niego samego. Są tego dobre strony (podczas, gdy czas wokół stanie w miejscu, my możemy poruszać się swobodnie), ale także złe (po otrzymaniu ran i cofnięciu czasu, nasze obrażenia nie znikają).

Premiera – kwestia czasu

A co się tyczy bardziej konkretnych faktów: oprawa audio-wizualna gry będzie stać na porządnym poziomie, jaki prezentują najnowsze produkcje, całość będzie wykonana ze smakiem i z uwzględnieniem takich efektów, jak normal mapping. Jednym zdaniem – XXI wiek. W trakcie zabawy przemierzymy różne lokacje rozłożone na trzydzieści parę misji, a naprzykrzających się przeciwników zdezintegrujemy przy pomocy jednej z fikuśnych pukawek rodem z filmów science-fiction, takich jak chociażby karabin plazmowy. Ostatnią kwestią, która powinna nurtować potencjalnego gracza, jest oczywiście data wydania. Na tę chwilę premierę tytułu szacuje się na wiosnę 2006. W tym czasie powinniśmy się przekonać, czy TimeShift okaże się grą godną zagrania, czy też ugrzęźnie w nawale innych FPS’ów.

Prognoza: DOBRA