Naturalnie nie mogło zabraknąć cięższego sprzętu. W jednej misji przytaczamy ze sobą stacjonarny, szybkostrzelny karabin, którym robimy sieczkę z wrogów. Miłośnicy jeszcze czegoś cięższego mogą użyć sobie stacjonującej… artylerii. Dla każdego coś miłego.

Jak dziki zachód to i pojedynki jeden na jednego. Oczywiście w grze poważnie podchodzącej do tej tematyki nie mogło zabraknąć tego elementu. Podczas starcia stajesz oko w oko z wrogiem i po odliczeniu wyznaczonego czasu musisz jak najszybciej kliknąć lewy przycisk myszy i poruszyć nią w dół, aby sięgnąć ręką do kabury. Kolejny ruch, tym razem w górę, zaowocuje wyciągnięcie broni, zostało już tylko celne namierzenie i oddanie strzału. Musimy to jednak zrobić nieco szybciej niż przeciwnik. Muszę przyznać, że aspekt ten został dopracowany i stanowi miłe urozmaicenie.

Czego tu jeszcze brakuje? Naturalnie pościgów konnych, a znajdą się i te. W jednym z etapów dosiadamy swego rumaka i musimy dogonić uciekający powóz, w którym przewożą porwaną dziewczynę. Samo strzelanie z grzbietu wierzchowca jest raczej średnie, ale zdecydowanie zyskuje, gdy robimy to galopując. Nasza szkapa niestety terminatorem nie jest, więc musimy uważać, by nie zostać za bardzo z tyłu i jednocześnie jej nie przeforsować. Pod końcem poziomu przy pomocy dynamitu uciekinierzy zasypują tunel, a my zmuszeni jesteśmy obrać inną drogę. Sprawdziłem, jest to skrypt, którego nie da się uniknąć, chociaż teoretycznie byłbym w stanie przejechać jeszcze przed wybuchem. Nie jest to wielka niedogodność, aczkolwiek nieco szkoda, że „alternatywna” droga nie pozostaje alternatywną.

Jak widać, na brak różnorodności i schematyczność nie można narzekać. Autorzy naprawdę zadbali, aby gra była maksymalnie grywana i zróżnicowana, tutaj nie ma mowy o nudzie! Tylko poziom trudności w niektórych miejscach mógłby być nieco niższy (wspomniane skradanie czy walka z jednym bossem, który ucieka po całej piwnicy, chowa się jak tchórz i zarzuca nas dynamitami).

Wspaniała oprawa
Aż się nie chce wierzyć, że to polska produkcja. ;) Całość wygląda zabójczo i prawdę mówiąc – to chyba najładniejszy FPS tego roku. Rewelacyjnie odwzorowana tafla wody, ładne animacje (zastrzeżenia mam tylko co do wyglądu naszej postaci, gdy spojrzymy kamerą w dół podczas skakania – sztucznie, sztywno i głowa robi wrażenie za dużej. Poprawcie do premiery), wyśmienicie odwzorowane miasteczko i przepiękne plenery. To robi miażdżące wrażenie.  Nie ma jednak nic za darmo, aby osiągnąć takie efekty potrzebna jest potężna maszyna. Na 1 GB RAM-u etapy ładowały się… około pięciu minut. Można także zauważyć niedokładną optymalizację kodu. Niektóre poziomy na porządnym komputerze pracowały z niestałym (i w wielu przypadkach niskim) frameracie oraz wymagały kolejnego pięciominutowego doładowania w dalszej części etapu. A żeby było śmieszniej, inne, bardziej dynamiczne działały wyśmienicie i (chociaż wcale nie krótsze) nie doczytywały się w trakcie. O co tu chodzi? Mam nadzieję, że uda się to dopracować do premiery, choćby w niewielkim stopniu.

Dźwięk to również wyższa półka. Odgłosy wystrzałów, wykrzyki, kowbojska muzyka z gitarą w roli głównej i niezłe speeche, Techland naprawdę stanął na wysokości zadania. Aktorzy bardzo dobrze i z odpowiednią tonacją (mową o wersji angielskiej!) recytują swoje kwestie, jednak odnoszę wrażenie, że nieco za wolno. 

Teraz Polska!
Już teraz wiem, że jeśli tylko gdzieś przeczytam, że wyśmiewają naszych producentów gier komputerowych to natychmiast wskażę z szyderczym uśmiechem na CoJ. Ta gra już w  tej chwili miażdży i jest bezapelacyjnie najlepszą polską produkcją, a jeśli jeszcze odrobinę ją doszlifują to będzie to niewątpliwy mega hit i nie sądzę, by cokolwiek (no, może poza Crysisem) w najbliższym czasie mogło się z nią równać. No i jeszcze ta nietuzinkowa tematyka…

Prognoza: BARDZO DOBRA