Studio developerskie, znane nam z takich hitów, jak seria Homeworld, czy ostatnio Warhammer 40k Dawn of War, znów zamierza namieszać w świecie RTS. Relic, albowiem o nim mowa, pracuje nad nowym tytułem, o którym zrobiło się dość głośno po targach E3. Pracuje nad strategią, będącą jedną z niewielu gdzie można wszystko wysadzić. Pracuje nad Company of Heroes.

Bierzesz pod opiekę żołnierzy swojej kompanii, walcząc na wielu frontach Europy, począwszy od Francji, poprzez wiele innych lokacji, aż po Niemcy. Gra w całości rozgrywa się na lądzie, pozwalając na kontrolowanie najróżniejszych rodzajów jednostek piechoty, pojazdów - jeepów, czołgów, oraz wielu innych, w tym latających.

Gra zabiera nas w środowisko w pełni dające się kształtować i niszczyć wedle woli. Mamy możliwość przejechać czołgiem poprzez budynek, a nie jak dotąd tylko go wyminąć ( w końcu! Nareszcie czołg jest czołgiem), rozwalić coś opancerzonego pociskiem przeciwpancernym, lub w ostateczności na szczerym polu wysadzić trochę ziemi w powietrze nalotem bombowym, by mieć potem schronienie w tak powstałych lejach dla piechoty. Studio Relic postawiło sobie za punkt honoru stworzenie realistycznego świata, byśmy mogli zrobić dokładnie to samo w grze, co na prawdziwym polu walki, od okupacji terenów, po starcie z powierzchni ziemi części miasta (np.: bloków z wielkiej płyty z czasów PRL ;) za pomocą ciężkiej artylerii i czołgów. Jeśli pole bitwy po naszej ofensywie nie wygląda jak powierzchnia księżyca, to oznacza tylko jedno - coś nam źle poszło.

Gra używa dwóch różnych silników. Pierwszy zwany Essence Engine, został użyty do stworzenia bardzo wysokiej jakości przerywników filmowych, będących zarazem wprowadzeniami do kolejnych misji (zastosowanie znajdą tam efekty znane z takich gier, jak Half-Life 2, Doom 3, Far Cry: dynamiczne oświetlenie i cieniowanie, zaawansowane efekty shader, high dynamic range lighting - umożliwia płynne efekty przejścia z oświetlenia do ciemności i cienia , normal mapping - czyli tekstury wysokiej rozdzielczości zawierające dane o obiekcie - spełniają podobną rolę co bump-mapping, ale dają o wiele lepszy stopień realizmu i nie ma przekłamań przy oświetleniu), przechodzących bez żadnych zakłóceń od razu w pole walki (coś w stylu Warcraft 3 Blizzard’a, czy Warhammer 40k Dawn of War). Tym drugim motorem napędowym dla rozgrywki, jest oczywiście udoskonalony do granic możliwości Havoc 3.0, gdzie każdy pyłek, chmurka kurzu czy mgła na polu walki ma swoją własną fizykę. Dzięki niemu także, będziemy podziwiać naszą armię w pełnym słońcu, jak promienie odblaskują od wypolerowanej broni, pojazdów pancernych, czy nawet butów, by po chwili zachwycać się nad tym, jak cienie drzew przesmykują się po ich sylwetkach, lub w akcji, gdy wybuchy pocisków oświetlają całą ferią barw ich pancerze i mundury.

Tak naprawdę nie widzieliśmy jeszcze w RTS’ie jak wali się budynek, i nie zobaczymy, dopóki nie odpalimy Kompanii Bohaterów na swoim komputerze.W skład każdej struktury wchodzi wiele części składowych, co daje w efekcie możliwości ich niszczenia niewidziane dotąd nigdzie - raczej nie powinno się zdarzyć, by dwa budynki pod wpływem uszkodzeń, zawaliły się, lub eksplodowały tak samo. Ta dbałość o szczegóły nie ominęła też jednostek - ponad siedemset klatek animacji na jednego żołnierza czy pojazd (dla porównania ich ostatnia gra Warhammer 40k Dawn of War miała ich „tylko” 150), oraz zastosowanie animacji szkieletowych powoduje, że każda jednostka nabiera swojego życia i różni się od pozostałych.

Piechota w końcu zachowuje się normalnie - żołnierze ustępują drogi pojazdom, dbają o osłonę gdy tylko otoczenie im na to pozwoli (kucają i czołgają się) i osłaniają się wzajemnie, gdy wydamy im rozkaz przemarszu po odsłoniętym terenie. A dzięki Havoc’owi każda jednostka może przyjąć obrażenia, które zależnie od ich lokalizacji albo ją wyeliminują z gry (całkowite zniszczenie), albo zredukują możliwość poruszania się - i tak, gdy czołg oberwie z tyłu rakietą, lub dwoma, to zostanie unieruchomiony (roztrzaskane gąsienice, czy silnik), ale będzie dalej zdolny do prowadzenia ostrzału. Podobne rezultaty osiągnie piechur wrzucając granat pod czołg - czyli tak jak w II wojnie światowej walczyło się z Tygrysami, Panterami i innymi pojazdami pancernymi III Rzeszy. Żeby było jeszcze ciekawiej, drewniane budynki po ostrzale mogą stanąć w płomieniach (w sumie wszystko co z drewna da się tu zapalić), żołnierze zabrudzą się, a kamienie które były blisko pożaru czy wybuchu ulegną osmaleniu. W końcu także nie jesteśmy ograniczeni tylko do wejść już istniejących - potrzebujemy dostać się do miasta otoczonego murami? Nic prostszego - bierzemy czołg i robimy sobie dziurę w murze (po co nam brama?). Potrzebujemy się dostać do zamkniętego domu? Podkładamy ładunki na ścianie i bum! Gotowe…

Po zagraniu w Company of Heroes będzie nam trudno powrócić do swojej starej strategii. Niestety, gra jest nadal daleka od wersji końcowej - musimy jeszcze długo poczekać zanim będziemy się nią mogli nacieszyć, bo pojawić ma się dopiero w 2006 roku… Ale według mnie warto być cierpliwym by ujrzeć i zagrać w coś, co tak wiernie ma nas przenieść na pola bitew II Wojny Światowej.

Prognoza: ZNAKOMITA