Ostatnimi czasy na rynku komputerowym zapanowała moda na łączenie różnych gatunków gier. Programiści najbardziej upodobali sobie połączenie strategii czasu rzeczywistego z cRPG. Powstało już wiele hybryd łączących w sobie cechy obu gatunków, ale w większości były to produkcje średniego kalibru. Kwestią czasu było powstanie gry będącej hitem z prawdziwego zdarzenia. Wielu się ze mną zgodzi, że Spellforce Zakon Świtu takową jest w pewnością.
Każdy hit musi mieć kontynuację, więc już w tym roku JoWooD wydał Spellforce 2, który dzięki CD Projektowi zyskał podtytuł Czas Mrocznych Wojen. Wydarzenia opowiedziane w drugiej odsłonie cyklu mają miejsce w kilka lat po zakończeniu runicznych wojen. Wiele się działo przez ten okres w świecie Eo, runiczni wojownicy zniknęli, runiczne kamienie straciły moc, a wszystkie rasy cieszą się z pokoju. Każdy dzień jest sielanką, żadnych wojen, intryg niepokojów. Wszyscy powinni być zadowoleni, ale jak zwykle znajdzie się ktoś, komu takie życie nie odpowiada i pragnie przy pomocy miecza zdobyć należytą pozycje w krainie.
Pierwsze niepokojące wieści dochodzą z krainy Norkainów (Mroczne Elfy), gdzie rozpoczęła się wojna domowa. Nikt nie ma pojęcia, co się tam dzieje dopóty, dopóki Balladyna (ciekawy wybór imienia dla elfki), córka Craiga Un’Shallacha, nie przybywa z wieściami. Jej ojciec, generał jednej z walczących stron, sprzeciwił się zawarci paktu z cieniami, demonami przywołanymi przez Sorvinę – Wielką Archonę (przywódca kasty czarnoksiężników). Niestety przegrał, a połączone wojska Paktu podążają na podbój Eo. Pierwszym celem są ziemie Szaikanów z których wywodzi się nasz bohater. Są oni starożytną rasą, zdradliwymi dziećmi złego boga Malakaia. Po osiągnięciu odpowiedniego wieku ich krew mieszana jest z krwią smoka, zwanego przez lud Patriarchą Ur. Takie połączenie przynosi wiele korzyści, jedną z nich jest ogromna siła inną nieśmiertelność. Gdy jeden z wojowników zginie jego „brat” może go ożywić. Głownie te cechy sprawiły, że jeden z nich został wybrany na następcę runicznych wojowników i może ocalić cały świat lub doprowadzić do jego zguby.
Gra jest połączeniem RPG z RTS, wiec mamy tu zarówno drużynę bohaterów, jak i armie złożoną ze zwykłych zjadaczy chleba. Pierwsze zadanie postawione przed nami, to wybór płci naszego alter ego i już po chwili możemy przystąpić do rozgrywki. Do dyspozycji zostanie nam oddanych dwóch herosów. Relacje jakie zachodzą między nimi przypominają inne produkcje cRPG, często będziemy świadkami rozmów między naszymi towarzyszami. Najmocniejszy w grupie jest nasz awatar, a zaraz po nim pozostali członkowie oddziału. Wkład cRPG do gry to głownie mnogość zadań, jakie przyjdzie nam wykonać oraz drzewko rozwoju naszego zbawiciela. Za wykonanie zadania lub zabijanie różnej maści przeciwników dostajemy punkty doświadczenia. Po zdobyciu odpowiedniej ilości zdobywamy kolejny poziom. Wraz z każdym awansem możemy zdecydować, czy nasza postać ma się rozwijać w kierunku magii czy też walki. Oprócz tego mamy jeszcze wybór miedzy bronią lekką lub ciężką w pierwszej oraz magią ofensywną albo defensywną w drugiej kategorii. System rozwoju został znacznie uproszczony w stosunku do poprzedniej części. Wyposażenie, jakie nasi wojowie będą używać znajdziemy głównie na mapie, co prawda w świecie istnieją kupcy, ale z reguły lepszy sprzęt znajdziemy po zwycięstwie na polu walki. Duże ilości mieczy, łuków, sztyletów, maczug, wszystko to, co lubią tygryski. Już na samym początku nie będziemy mili problemów z wyposażeniem naszego herosa.
--->
