Rowan Atkinson w poważnej roli? W dodatku jako pastor? Znany na całym świecie jako Jaś Fasola, tym razem przywdziewa habit i mówi ludziom o Bogu. Niemożliwe? A jednak... Mimo, że film, w którym popularny Mr Been gra właśnie taką rolę jest z założenia komedią, on sam nie śmieszy już widzów przezabawnymi sytuacjami. Wszystko zostaje w rodzinie to zresztą bardziej film obyczajowy, aniżeli komedia. Choć humoru w tym obrazie nie zabrakło... i to w dodatku czarnego!
Walter Goodfellow to pastor w małej, zapuszczonej wsi. Jest tak zaprzątnięty Bogiem i sprawami parafii, że nie dostrzega problemów własnej rodziny, a tych jest co niemiara. Córka dość wcześnie rozpoczyna swoje pożycie seksualne, a do tego jej kolejni partnerzy, którzy notabene zmieniają się z dużą częstotliwością, nie wydają się być odpowiednim materiałem na chłopaka na dłuższą metę. Młodszy syn - delikatnie mówiąc - nie jest zbyt lubiany w szkole. Na deser pozostaje żona, uczęszczająca na lekcje golfa, prowadzone przez przystojnego instruktora. Wydają się być one jedyną rozrywką coraz bardziej niezadowolonej ze związku Glorii. Z czasem golf zaczyna jej jednak nie starczać, podobnie zresztą jak instruktorowi. Pani Goodfellow chyli się ku zdradzie męża, a ten nie dostrzega faktu, iż rodzina jest w rozsypce. Wtem na ratunek przybywa nowo zatrudniona pomoc domowa – Grace Hawkins. Pastor dostrzega w niej dar od Boga (Grace – ang. Łaska), a wszystkie problemy powoli zaczynają znikać. Staruszka, kolokwialnie mówiąc, wykasza powoli wszystkich natrętów, którzy stoją na drodze do szczęścia rodziny Goodfellow, a jej członkowie żyją sobie w błogiej nieświadomości...
Na film poszedłem z zamiarem obejrzenia komedii na miarę Rowana Atkinsona. Wiedziałem, czego można się po nim spodziewać i tego oczekiwałem. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna. Słynny Jaś Fasola wcielił się bowiem w poważnego człowieka, głęboko oddanego Bogu. Muszę przyznać, ku własnemu zdziwieniu, że z czasem dało się do tego przekonać, pomimo początkowych mieszanych uczuć wobec takiego obrotu sprawy. Świetnie wypada również Patrick Swayze w roli amanta w średnim wieku, pragnącego przekonać filmową Glorię do skoku w bok. Kristin Scott Thomas, czyli wspomniana Gloria również wpasowała się w swoją rolę i odegrała ją należycie. Nie można nie wspomnieć o Maggie Smith w roli Grace Hawkins. Czarująca, dobrotliwa staruszka, kryjąca mnóstwo sekretów w swoim kuferku wypadła znakomicie. Do gry aktorów nie można więc mieć zastrzeżeń.
Te z kolei pojawiają się, jeśli wziąć pod nóż fabułę. Historia, opowiedziana w filmie, ma swój niewątpliwy urok. Film zaczyna się jednak od strasznej dłużyzny. Przez pierwsze 45 minut można naprawdę zanudzić się na śmierć. Może to z powodu oczekiwań – w końcu w zapowiedziach Wszystko zostaje w rodzinie to komedia, a tymczasem sytuacji, powodujących chociażby nasz uśmiech nie ma zbyt wiele. Później film się jednak rozkręca i nabiera tempa. Są też coraz zabawniejsze sytuacje i można w zasadzie uznać, że początek buduje specyficzny klimat dla całego dzieła. A jeśli już mówimy o humorze, to można chyba powiedzieć, że przybiera on czarny kolor. Wszystko toczy się bowiem wokół coraz to nowych trupów.
Film Wszystko zostaje w rodzinie nie jest na pewno czystą komedią. To raczej produkcja obyczajowa z domieszką czarnego humoru. Oprócz dość ciekawej, ale jednak zalatującej dłużyzną, fabuły i kilku zabawnych scen, obraz ten skłania również do pewnych przemyśleń. Czy cel zawsze uświęca środki? Czy kiedykolwiek to robi? Reżyser po części odpowiada na to pytanie w filmie, jednak daje możliwość do indywidualnego przemyślenia tej kwestii przez każdego z widzów.
Ocena:
6/10
--->
