Gry piłkarskie zawsze cieszyły się dużym powodzeniem, chociażby ze względu na ogromną popularność samej dyscypliny sportowej. Electronic Arts słynie ze swej serii FIFA, która jeszcze do niedawna niepodzielnie panowała w dziedzinie gier piłkarskich na pecety. Ostatnio jednak pojawił się groźny konkurent, który zdaniem wielu deklasuje produkt Elektroników, posługując się terminologią sportową, o dwie ligi. Zdanie takie najczęściej można usłyszeć od zwolenników symulatorów, natomiast gracze przepadający za zręcznościówkami zaciekle bronią starego króla. Tymczasem EA Sports, jakby podsłuchując wszelkie uwagi niezadowolonych graczy, posunęło się nieznacznie w stronę symulatora w swym najnowszym produkcie, jakim jest UEFA Champions League 2004/2005. Nie zmienia to jednak faktu, że z dobrej zręcznościówki ot tak symulatora po prostu nie da się zrobić.

You're not the boss...

Na początku gry obejmujemy stanowisko trenera-menedżera wybranej przez siebie drużyny. Trzeba zaznaczyć, że jest z czego wybierać. Nazwa gry może być nieco myląca i sugerować, że podczas rozgrywki mamy dostępne tylko 32 drużyny. Nic z tych rzeczy. Naszej selekcji podlegają kluby z czternastu lig europejskich oraz kilka drużyn z pozostałych lig, w tym trzy polskie (Legia, Polonia i Wisła). Przystępując do sezonu, możemy jednak wybrać tylko te, które grają w rozgrywkach ligowych dostępnych w grze. Naszym jedynym celem nie jest bowiem gra w najbardziej elitarnym europejskim pucharze, ale także zdobycie mistrzostwa kraju.

Podejmujemy pracę jako początkujący menedżer w kluczowym momencie kończącego się sezonu. Przed nami ostatni mecz, który musimy wygrać, aby za rok wystąpić w Lidze Mistrzów. Prezes powierzył nam kluczową rolę i musimy zdobyć jego zaufanie. To on jest tu szefem, my mamy ograniczone pole działania. Zresztą jest to jak najbardziej realna sytuacja, gdyż to nie my wykładamy i ryzykujemy spore pieniądze. Ośmielę się nawet powiedzieć, że jesteśmy swego rodzaju marionetką w rękach żądnego sukcesów dyrektora klubu. W razie braku sukcesów zostajemy po prostu zwolnieni z klubu, a rozgrywkę musimy zaczynać od ostatniego save'a. Nie jest to najlepsze rozwiązanie, bowiem gra staje się przez to liniowa i gramy tak długo z danym przeciwnikiem, aż w końcu go nie pokonamy. Lepszym rozwiązaniem byłoby chyba zachowanie ciągłości rozgrywki i poszukiwanie przez nas nowego pracodawcy.

Gra podzielona jest na kilka rozdziałów, które na dobrą sprawę są poszczególnymi etapami sezonu piłkarskiego. Zaczynamy od roszad w składzie, poprzez mecze towarzyskie, inaugurację ligi i w końcu występy w Champions League. Przed każdym spotkaniem otrzymujemy dodatkowe zadania, jak np. strzelić hat-tricka, posadzić na ławce jednego z podstawowych graczy czy zachować czyste konto, za które otrzymujemy dodatkowe punkty. Musimy jednak pamiętać, że są to tylko dodatki mające na celu urozmaicenie rozgrywki, a naszym pierwszorzędnym celem w każdym meczu jest zwycięstwo. Należy też zaznaczyć, że zadania te są urozmaicone, a nie każdy mecz rozpoczynamy od pierwszego gwizdka. Bywają i takie, gdzie przegrywamy już 0:2 i musimy wyprowadzić swą drużynę na prowadzenie w ciągu 60-ciu minut, rozpoczynając od wykonania rzutu karnego. Zdobyte punkty odkrywają zablokowane na początku opcje.