Co jakiś czas czeka nas też walka z bossami (Darth Maul, Jango Fett, Hrabia Dooku, gen. Grevious, Darth Vader), a ta zazwyczaj składa się z kilku etapów, gdyż bossowie mają niezwykłą tendencję do uciekania nam. Sama gra jest bardzo prosta, rzekłbym nawet, że za prosta. Po zginięciu natychmiast się respawnujemy w miejscu śmierci, tracąc tylko trochę monet. A co, gdy tych monet nie mieliśmy? Ano nic, i tak powrócimy do żywych. Nieśmiertelność w grach to z pewnością nie to, czego potrzeba graczowi...

Głowę obietnij, miecza użyj

Ta gra jest brutalna! Wiecie co się dzieje z umierającą postacią gracza? Rozpada się na wiele kawałków! Tak samo używając miecza możemy śmiało pozbawić oponenta nóg. Manhunt wysiada (jeśli ktoś nie zauważył, to mówię, że jest to ironia ;))! Spokojnie drodzy rodzice, naprawdę możecie się zastanowić nad kupnem gry swoim pociechom. Wszystko oczywiście skonstruowane jest z klocków LEGO, więc widok rozpadającego się Jedi z całą pewnością źle wpłynąć na psychikę młodego gracza nie może. I tu wypada powiedzieć o pytaniu, które z pewnością intrygowało większość od początku - jak wypadło połączenie LEGO z Gwiezdnymi Wojnami? Moim zdaniem - kapitalnie. Więkość elementów (jak statki, postaci itd.) wykonana jest z LEGO, ale np. ziemia czy skały to już "zwyczajna" grafika. Bardzo dobre rozwiązanie.

Prawdę mówiąc zaczynają mnie już wkurząc hasła w stylu "by cieszyć się doskonałą grafiką graj na sprzęcie Nvidii". Coś tak wspaniałego można znaleźć w instrukcji. Co prawda grałem na karcie ATI i maksymalnych detalach, to i tak śmiało mogę powiedzieć, że nawet na Nvidii z pewnością grafice daleko do doskonałości. Co oczywiście nie oznacza, że jest brzydka - ma swój urok. Ale takie to wszystko kwadratowe... ;)

W LEGO Star Wars usłyszymy wiele motywów znanych z ekranowych Gwiezdnych Wojen - do oprawy dźwiękowej naprawdę przyczepić się nie mogę, bo jest z najwyższej półki. Ale... długo mnie zastanawiało dlaczego podczas rozgrywki nie słyszałem żadnych odgłosów walki (miecze świetlne, blastery itd.) chociaż na wstawkach były. Okazało się, że gra nie przepadała za windowsowym sterownikiem do mojej karty dźwiękowej i pomogła jego aktualizacja. Trochę dziwne, bo usterka nietypowa, a i z innymi grami problemów nie miałem.

Zaproś kumpla do pomocy, łatwiej się Ci grało będzie

No, taka opcja w sumie jest, ale sami autorzy sugerują, że powinna służyć tylko do zapraszania rodziców, gdy najmłodszym nie będzie się udawać. Gra na dwóch została przystosowana do zabawy na jednej klawiaturze - gracz 1 do kontroli posiada kierunki i klawisze j, k, l, drugi coś w okolicach "wsadu". Jakoś tak nie paliło mi się do ocierania się przy jednej klawiaturze o kolegę, a Dziewczynie (pozdrawiam!) i tak za nic w świecie bym nie powiedział w co ja muszę grać. :)

Mistrz          Yoda po polsku               m?wić umie

Właściwie w całym tym nagłówku przedstawiłem Wam polonizację. Na szczęście (dla Cenegi) tekstu mówionego nie ma, ale z pisanym, co do skopania było, to skopała. ;) A szkoda, jednak ja nabrałem zaufania do ich polonizacji i uznam to za wypadek przy pracy. Są dwa miejsca w menu, gdzie możemy ujrzeć smaczki w stylu (wci?nij ESC), a żółte napisy wprowadzające w misję robią wrażenie, jakby były oddzielone zbyt wieloma spacjami i najzwyczajniej razi to w oczy i psuje ogólny wizerunek. Instrukcja jest wydana i spolonizowana porządnie, aczkolwiek nie spodobało mi się w niej zdanie "specjalnie chcieliśmy stworzyć prostą grę również dla STARSZYCH graczy" - moim zdaniem powinno być "młodszych"... Niespecjalnie spodobało mi się również nazywanie C3PO i R2D2 androidami. Fanem_SW nie jestem, ale nie pamiętam, by mówiono na nie inaczej niż droidy.

Na koniec słówko

Jeśli tylko szukasz gry dla młodszego, niewymagającego odbiorcy to czym prędzej uszykuj 80 zł i biegnij do sklepu - Twoja pociecha będzie zachwycona. Starszym graczom LEGO SW raczej na dłużej do gustu nie przypadnie...