In tonight’s game...

Jak wiadomo, najważniejszym elementem każdej gry sportowej jest mecz. To on w największej mierze decyduje o ocenie końcowej. W tej części nie da się uniknąć porównań z poprzednią odsłoną NBA live, dlatego od razu powiem, że już na pierwszy rzut oka dużo się zmieniło. Nie chodzi tu nawet o sterowanie, czy grafikę, ale przede wszystkim o sam system gry. Wystarczy powiedzieć, że dobrego obrońcy nie miniemy jednym zwodem, a nawet, jeśli uda nam się ta sztuka, to zaraz możemy spodziewać się następnego zawalidrogi, gdyż zawodnicy świetnie przekazują sobie poszczególnych graczy naszej drużyny.

Efektowniej wyglądają wsady, których w grze uświadczymy kilka rodzajów. Są więc te najbardziej konwencjonalne, znane niemal z każdego meczu NBA, ale czasem uda nam się w ciekawszy sposób umieścić piłkę w koszu. Osobiście najbardziej uwielbiam wyskok, podwójną kiwkę i wsad tyłem do tablicy. Nie ma jednak większej przyjemności, jak trafić zza linii 6,25m, co powiększa nasz dorobek nie o dwa, a trzy punkty. Tu muszę wkroczyć w aspekt SI, która niestety, jak co roku, jest największą bolączką NBA Live. W grze oznaczonej numerkiem 2005 jest ona szczególnie nieznośna pod paroma względami. Szczególnie na dwóch najwyższych poziomach trudności często jest tak, że przeciwnik oddaje celny rzut za 3 punkty nawet przez ręce naszego obrońcy, tymczasem najlepszy snajper z naszej drużyny pudłuje przy trzech kolejnych podejściach z czystych pozycji, które tak ciężko wypracować. Oprócz tego złośliwość botów (czyt. niedopracowanie programistów) sprawia, że graniczącą z cudem staje się możliwość wyprowadzenia skutecznej kontry. Jeśli podajemy do zawodnika najbardziej wysuniętego, to piłkę odbierze dokładnie w tym miejscu, w którym stał, czym umożliwi powrót do defensywy obrońców z przeciwnej drużyny. Niezwykle rzadko zdarza się, aby gracz, do którego adresujemy podanie był w ruchu i z łatwością zostawił za plecami wracających przeciwników.

Na tym jednak nie koniec koślawej SI. Przyczepić można się też do tego, że nasi zawodnicy mają problemy z umieszczeniem piłki w koszu z jakiegokolwiek miejsca, podczas gdy przeciwnicy czynią to bez problemu z każdego skrawka parkietu. Zdarza się też tak, że center drużyny przeciwnej blokuje dosłownie wszystko, co próbujemy zapakować. Nie pomagają zwody, większy dynamizm, szybkie asysty. Z drugiej strony nasze próby „zaczapowania” przeciwnika we własnej strefie podkoszowej kończą się najwyżej faulem. Przyda się więc chirurgiczna dokładność i duża dawka cierpliwości oraz opanowania.

Wracając do sprawy rzutów za 3, często bywa tak, że nasz zawodnik w pierwszym meczu popisuje się trafieniami niemal z każdej pozycji, grając z bardzo wysoką, jeśli nie stuprocentową skutecznością, aby w następnym meczu jego rzuty z dystansu każdorazowo chybiały celu. Jasne, można mieć lepsze i gorsze dni, jednak panowie z EA Sports trochę przesadzili z tym wahaniem formy. Cóż, miejmy nadzieję, że patch usunie te niedopatrzenia, bo pomimo tych błędów rozgrywka jest naprawdę przednia i potrafi dostarczyć wielu emocji w dramatycznych końcówkach.