Wracając do wydajności programu - gra w pierwszej dzielnicy działa bardzo słabo, niezależnie od konfiguracji sprzętowej komputera. Za to w zamkniętych pomieszczeniach sprawuje się doskonale. Całe szczęście, że walki generalnie toczymy w budynkach, inaczej pokonywanie kilku przeciwników na raz, mając slideshow 5-10 fps, byłby wyjątkowo frustrujące. I niestety w kwestii technicznej nie jest to, w wydaje się róży, jedyny kolec. Bugów jest w grze niestety zatrzęsienie. A to postać wtopi się w biurko lub jakąś stojącą skrzynkę. A to AI nie zadziała jak trzeba, wróg wbiegnie prosto na ścianę i stanie w miejscu jak kołek dając nam możliwość eliminacji go bez większych sił i środków. Nieraz cutscenki się zacinają i trzeba resetować grę, innym razem program bez słowa wyjdzie do systemu. Na dodatkową naganę zasługuje sposób wyświetlania napisów w przerywnikach. Otóż podpisy nie są wyświetlane (jak jesteśmy przyzwyczajeni) u spodu ekranu lecz w jego lewym górnym rogu. Przy dłuższych kwestiach mamy zasłoniętą prawie całą górną część monitora. I nie muszę chyba wspominać, że ciężko jest jednocześnie patrzeć na „nadpisy” i oglądać komfortowo scenkę. Ale cóż, to w końcu Troika i czy obydwie ich poprzednie gry nie były kopalniami bugów zaraz po premierze? Patrząc pod tym kątem jestem w stanie to wszystko wybaczyć, gdyż 28 listopada Troika Games ogłosiła początek prac nad pierwszym patch’em. Ma on usunąć bugi i poprawić ogólną wydajność silnika graficznego. Niestety, nie określono daty jego wydania...

Cóż, zbliżam się końca. Mam nadzieję, że przybliżyłem Wam tą grę choć trochę. Ale patrząc na jej złożoność i długowieczność, opisałem tylko podstawy rozgrywki. Podsumowując, w tym jakby nie patrząc suchym dla fanów cRPG-ów roku, V:TM-B jest światełkiem w tunelu i rozgrzewką przed nadchodzącym Knights of the Old Republic II: Sith Lords. I nie ważne jak dobry KotOR II by nie był (a zapowiada się rewelacyjnie) - Bloodlines i tak jest najlepszym cRPG-iem tego roku i jedną z najważniejszych gier ostatnich lat. Cała moc Vampire: The Masquerade - Bloodlines leży w wolności wyboru i tego nie da się opisać słowami. To po prostu trzeba zobaczyć, bo za każdym razem będzie Wam się grało inaczej - czy lepiej, czy gorzej to już zależy od Was.

Aha, Bloodlines przenosi najważniejszą chyba cechę papierowego Vampire: The Masquerade - ta gra nie pokazuje charakteru naszej postaci, tylko nasz własny...