Jest! Nareszcie! Moja i tylko moja. Upragniona, wyczekiwana - druga część, kultowej już gry, The Sims w moich łapkach. Chyba każdy, kto choć raz miał przyjemność zagłębić się w tę produkcję, zastanawiał się, jak się spełnią te piękne zapowiedzi twórców dotyczące kontynuacji. Wszyscy dobrze wiemy, że firma Electronic Arts dużo obiecuje, a później nijak ma się to do rzeczywistości. Moje pragnienie by to sprawdzić osiągało już apogeum, gdy rzuciłam się na kolorowe pudełko. W porę sobie jednak przypomniałam, że podobno istotą inteligentną jestem i chyba należałoby się zachowywać jak przedstawiciel homo sapiens, a nie jak dzika małpa, która dojrzała banana... Dlatego też z podejściem wręcz pedantycznym przestudiowałam najpierw od deski do deski załączony do gry podręcznik. W sposób przystępny i interesujący zostało mi wszystko wyjaśnione, więc chyba czas zabrać się za instalację. I tutaj zaczęły się pierwsze schody... Bo jak niby wyjąć płyty (bądź płytę DVD)? Jakiś ukryty przycisk w pudełku? Tajemne hasło? Krople potu wystąpiły mi na czoło, zimny dreszcz przebiegł po plecach, ale w końcu się udało. Nie mam jednak bladego pojęcia jak ma sobie z tym wyzwaniem poradzić np. siedmiolatek! Ale skoro CDki uwolnione, to zabieram się do instalowania. Przygotowana na żmudne przekładanie płytek, zostałam tym razem mile zaskoczona - w końcu ktoś wpadł na to, że takie siedzenie i gapienie się na pasek postępu procesu nie jest wcale zabawne! Brawo! Czas ten umila nam przyjemny quiz testujący naszą pamięć i wiedzę o Simsach. Chociaż kiedy podchodzimy do niego po raz trzeci lub czwarty, to już nie jest tak zabawnie - a instalacja ciągle w toku...

Na szczęście prędzej czy później doczekamy się końca i już można zacząć żyć na całego! Na początku dobrze jest zapoznać się z samouczkiem. Został on podzielony na dwie części - dla osób dopiero poznających The Sims, a także dla tych już wtajemniczonych. Pierwszy pokaże nam o co w tym właściwie chodzi, a drugi zwróci uwagę na nowości wprowadzone do rozgrywki. Gdy już się wprawimy, to wystarczy wybrać okolicę (lub stworzyć zupełnie nową) i wykreować sobie rodzinkę (można zdecydować się na te już dostępne, ale chyba ciekawiej gra się simem „ulepionym” przez nas od początku do końca). No i tutaj natykamy się na tę wielką innowację - modelowanie postaci. Właściwie to skupiamy się na buźce naszego pupilka. Poprzez wprowadzanie zmian na każdym elemencie twarzy (nos, oczy, policzki itd.), mamy praktycznie nieograniczony wachlarz możliwości. A takie sprawy jak uczesanie, kolor włosów, makijaż czy zarost, możemy edytować także w trakcie rozrywki - umożliwia nam to odpowiednia interakcja z lustrem. Potem musimy zdecydować jakie ciuszki mają się znaleźć w garderobie naszego bohatera. Jest to wybór o tyle istotny, że np. na taki ubiór codzienny jesteśmy skazani do momentu wybrania się na szał zakupów, a na takowy musimy mieć kasę... Ostatnim elementem przy kreowaniu postaci jest charakterek. I tutaj pojawiła się kolejna nowość, chyba najbardziej istotna w trakcie gry - aspiracje życiowe sima. Ma gromadzić dobra, romansować na lewo i prawo, czy może założyć szczęśliwą rodzinę? Bogactwo, wiedza, rodzina, romanse, popularność - wszystkie one niosą za sobą określone pragnienia i obawy. Ich spełnianie zabija nudę dnia codziennego, a także wpływa na stopień zadowolenia naszych podopiecznych. W ten sposób nabijamy też specjalne punkty, które potem możemy przeznaczyć na wyjątkowe nagrody, umilające nam życie. Tak więc nasz bohater nie jest już tylko kukiełką kręcącą się bez ładu i składu, ale ma przed sobą jasno postawione cele, do których dąży (czasem za wszelką cenę).