Rozgrywka jest bardzo przyjemna i lekka. Zasady zakładania osad są niezmienne – najpierw podstawowe potrzeby, potem luksusy. Trzeba zbudować mieszkania, wyznaczyć pola uprawne, znaleźć źródło minerałów, las, wyznaczyć drogi, zbudować świątynie i magazyny. Ważna jest także prokreacja – trzeba wydzielić grupkę rodzicieli stwarzających kolejne pokolenia pracowitych Greków. Trzeba przy tym wszystkim zadbać o szczęście mieszkańców – stłamszeni w ciemnościach z dala od miejsca pracy będą oczywiście mało efektywni. Informacje o wszystkich potrzebach są łatwo dostępne w centrum każdego miasta. Menu budowania i zarządzania jest intuicyjne i po kilku chwilach można zająć się rozbudową cywilizacji, a nie szukaniem najprostszych opcji.

Jakie są możliwości boga? Na początku może działać tylko w obrębie stref wpływu jego mieszkańców, ale potem jego zasięg się zwiększa. Naszą ingerencję w świat ludzi zaznaczamy ręką – taką jak w części pierwszej. Jest bardzo użyteczna – można nie tylko wertować w menu, ale też podnoście ludzi i wskazywać im zadania, zbierać plony czy przenosić nawet największe głazy. Przydzielenie wybudowania danej budowli ludziom jest lepszym rozwiązaniem niż własnoręczne zbieranie surowców i tworzenie z nich danej konstrukcji. Czasem jednak lepiej zrobić to samemu, niż angażować zapracowanych podwładnych. Przez kupowanie za daninę stosownych możliwości można bardziej wpływać i kształtować świat gry, ale także walczyć z wrogami. Ciekawą opcją jest możliwość zmiany pór dnia jednym ruchem dłoni. Choć to potężna możliwość, to musi być używana z umiarem – ludzie mogą nie mieć raz na jakiś czas nocy, ale za częste zmienianie ich trybu źle wpływa na efektywność. Bycie bogiem nie jest takie lekkie – trzeba tak ustawić życie mieszkańców nieustannie rozwijających się miast, aby pracowali w harmonii i szczęściu, sami zaspokajając swoje potrzeby. Chowaniec odgrywa znaczącą rolę i należy go prawidłowo wychować.

Grafika w Black & White 2 jest boska! Dawno nie widziałem tak bajecznej krainy. Choć nie grałem na najwyższych ustawieniach, to zadziwiało mnie bogactwo szczegółów i krajobrazy. Zachodzące słońce, malownicze góry, czy miasto oświetlone nocą przez dziesiątki latarni robią wrażenie. Tekstury są bardzo szczegółowe, modele dopracowane, co tylko podkreślają świetne animacje. Odpowiednie ustawienie kamery sprawia trochę trudności, ale nie jest niemożliwe. Największy efekt jest jednak przy znacznym oddaleniu, kiedy widać wszystko na raz – lazurowe morze ze stromymi klifami, czy dobrze rozbudowane miasto wśród lasów i malowniczych wzgórz to piękne widoki. Efekty świetlne nie są gorsze – cuda wyglądają po prostu cudownie (jak sama nazwa wskazuje). Grafiki w Black & White 2 to jeden z najmocniejszych atutów gry.

Muzyka w tej grze mnie oczarowała. Każda nacja ma swoje motywy, które brzmią odmiennie, ale zawsze równie atrakcyjnie. Sielankowa atmosfera i spokojna muzyka, ale także pompatyczne rytmy przy scenach batalistycznych. Nie raz poza grą zaglądałem do plików, aby puścić najlepsze kawałki ot tak. Teraz zaś poszukuje soundtracka z muzyką z gry, bo naprawdę warto.

Black & White 2 to świetna gra. Ma niesamowity klimat, posiada mnóstwo zależności i powiązań – jak na dobry RTS przystało. Do tego dochodzą innowacje (nie licząc pierwszej części), jak Chowaniec, czy sumienie, które wybijają tą grę z tłumu, ale tylko w pozytywnym znaczeniu. Grafika urzeka, a motywy muzyczne zapadają w pamięć. Jedyną przeszkodą przy nieustannym powracaniu do gry jest jej liniowość – aż szkoda, bo gdyby za każdym razem rozgrywka wyglądała inaczej, gra niechybnie dostałaby ode mnie 10. Zasługuje na mocną 9 i polecenie z mojej strony! A teraz idę się bawić w boga…