Idziesz ledwie żywy, z ciężkim plecakiem, w którym trzymasz niezbędny ekwipunek i resztki jedzenia pozostawione na czarną godzinę. Wokół nic, oprócz gnijącej flory. Żadnej pomocnej dłoni. Co gorsza, musisz być cały czas czujny, gdy przemierzasz Strefę, bo nie wiesz kto (a raczej co) może Cię zaskoczyć, wyłaniając się niespodziewanie z ruin jakiegoś starego budynku. Tak pokrótce można by opisać sytuację, z którą w najnowszej produkcji naszych sąsiadów zza miedzy – firmy GSC GameWorld, będziesz miał do czynienia dosyć często. Szykuje się więc prawdziwa rewolucja i możemy się spodziewać, że pod koniec tego roku Ukraińcy pokażą nam, jak robi się mega-przeboje na rynku gier komputerowych.

Skażona historia

Wydarzenia z 1986 r. zapisały się na czarnej karcie historii. Chodzi oczywiście o tragedię, jaka rozegrała się w Czarnobylu. Doszło wtedy do wybuchu reaktora jądrowego (jednego z pięciu) mieszczącego się na terenie tamtejszej elektrowni. Faktem, choć trochę kuriozalnym jest, że był to reaktor oddany do użytku najpóźniej ze wszystkich. Co więc było przyczyną takiego obrotu sprawy? Paradoksalnie, pracownikom elektrowni im. Włodzimierza Lenina chodziło o wzrost bezpieczeństwa w pracy tegoż reaktora. Coś jednak poszło nie tak i… bum! Sam wybuch nie był oczywiście tak tragiczny, jak jego skutki. Gra przenosi nas do skażonej Strefy, tyle że 20 lat później. Tym razem na terenach Czarnobyla znowu coś zawiodło. Ale sytuacja rysuje się o wiele gorzej, niż w roku 86. Mianowicie... Zonę zaludniły mutanty różnorakiej maści, siejące zniszczenie wszelkiego rodzaju. Szczęściem w nieszczęściu jest, że pojawiły się już specjalne oddziały wojskowe, mające za zadanie izolację skażonych terenów. Jednak bierna postawa armii w stosunku do wydarzeń, może okazać się brzemienna w skutki dla przyszłości, nawet tej niedalekiej. Dlatego pojawiają się ludzie zainteresowani wnętrzem Strefy. Ludzie, którzy na własną odpowiedzialność wchodzą na skażone tereny. Między nimi znajdują się także Stalkerzy.

My…

W grze wcielamy się w jednego z takich Stalkerów. Należy się parę słów wyjaśnienia, kim jest ta tajemnicza postać. Mianowicie Stalker to złomiarz, zbieracz metalowych odpadów. Z tego się właśnie utrzymuje. Ale w grze bierze na swoje barki trochę inne zadania. Aby wyżyć w tych ciężkich czasach, musi działać na usługach innych osób, których w S.T.A.L.K.E.R. trochę jest. Będziemy więc musieli wybierać się na niebezpieczne eskapady w głąb Zony w przeróżnych celach. A tam już czekają na nas całe tabuny niebezpieczeństw – ale o nich później. Przed misją należałoby się odpowiednio wyposażyć. Nie będą to bowiem wycieczki krajoznawcze. W naszym plecaku powinny znaleźć się takie rzeczy jak: odpowiedni kombinezon, lornetka, latarka i (przede wszystkim) zapasy żywności. W przypadku dłuższego wypadu do zakażonej Strefy, nasz bohater musi się przecież odżywiać. Dodatkowo na realizm wpływa fakt, że wszystkie przedmioty (zwłaszcza, że często są już spisane na straty – złom) szybko się zużywają. Nasza postać będzie się rozwijać w zależności od tego, jak będziemy się zachowywać. Mamy więc pewne analogie do wielkiego Knights of the Old Republic, w którym przybliżaliśmy się do Jasnej lub Ciemnej Strony Mocy. W S.T.A.L.K.E.R. będzie podobnie. Nasze reakcje wpłyną na NPC-ów, a raczej ich stosunek do naszego bohatera. Choćby prozaiczne spotkanie z handlarzem... Taki wyjadacz jak on, od razu rozpozna kto swój chłop, a kto szuja. Dlatego, w przypadku negatywnej oceny Stalkera, może on np. nie sprzedać nam pożądanego produktu, albo drastycznie podnieść jego cenę. Takich ukłonów w stronę RPG, których w przypadku FPS-ów mamy prawdziwy wysyp, będzie jeszcze sporo.