Do pojazdów transportowych zaliczają się wozy mogące przewozić do pięciu osób, jak Deliver. Posiada on także dwa działka, których mogą używać pasażerowie. Ale jeśli chodzi o prawdziwy transport, to niezastąpiony jest statek powietrzny – Galaxy. Jest tak pojemny, że zmieści się w nim nawet 12 osób (i lekki pojazd), z czego troje z nich zajmuje pozycje przy działkach i w ten sposób mogą odpierać ataki wrogich myśliwców.

Najlepsze w tym wszystkim są pojazdy przeznaczone do walki. Na ziemi możemy używać lekkich łazików, w jedno- lub dwuosobowych wersjach, z lekkim działkiem idealnym do zabijania piechoty lub takim do zestrzeliwania samolotów wroga. Ciężkie pojazdy to oczywiście czołgi. Oprócz silnego pancerza, dwoje użytkowników do swojej dyspozycji ma potężne działo (które jednym strzałem zabija nawet kilka osób lub niszczy lekkie pojazdy) oraz małe do pomocy. W powietrzu do dyspozycji mamy lekki myśliwiec z małym działkiem, idealnym do wykańczania żołnierzy. Jest bardzo zwrotny, więc można nim manewrować nawet w lesie!

Moim ulubionym pojazdem latającym jest Reaver – wolniejszy od poprzednika, ale za to dodatkowo posiadający rakiety, które z łatwością załatwią wiele maszyn. Ostatnim z latających jest bombowiec. Umiejętne jego zastosowanie może znacząco ułatwić atak na bazę wroga, gdyż zrzucane przez niego bomby mogą zniszczyć wrogie działka i pojazdy.

Często zdarzy nam się, że podczas lotu myśliwcem zostaniemy zaatakowani przez myśliwiec wroga. Wtedy pozostaje nam albo uciekać wciskając dopalacz pozwalający nam na osiągnięcie prędkości nawet 300 km/h lub, jeśli wierzymy w nasze umiejętności, możemy pomanewrować niczym w Top Gunie tak, żeby nasz wróg pogubił się, a wtedy seria od tyłu i problem z głowy.

„Brachu, ale nastroje. Zachód jak w mordę strzelił!”

Gra, niestety jak inne tak rozbudowane produkcje, ma dość duże wymagania. Dlatego jeśli nie macie 512 MB RAMu, procesora co najmniej 1GHz i karty graficznej przynajmniej typu GeForce 2, to raczej nie przymierzajcie się do niej. Grafika jest oczywiście wspaniała. Ogromne kontynenty robią wrażenie. Pory dnia i nocy, burze, to wszystko stwarza niepowtarzalny klimat. Branie udziału w olbrzymich bitwach, gdzie walczy nawet kilkaset osób jest nie lada frajdą, a dzięki dobrej optymalizacji kodu, w takich bitwach nie musimy się skupiać na zwalniającej grafice, co jest nie lada zaletą Planetside. Ruchy postaci są płynne i realistyczne – po prostu „miodzio” i tyle.

Muzyka też jest bardzo dobrze dobrana i łatwo wpada w ucho, ale niestety będziemy na nią zwracać uwagę tylko podczas grzebania w menu gry lub ładowania się mapy, bo w amoku walki nie ma na to czasu.

Planetside jest grą dla tych wszystkich, którzy łakną przeżyć w postaci ogromnych bitew za równo na lądzie, jak i w powietrzu. To świetne połączenie strzelanki, symulatora lotów i elementów RPG powoduje, że każdy powinien spróbować zagrać i przekonać się, za które imperium warto przelać krew. A wszystkimi naszymi osiągnięciami możemy pochwalić się (oczywiście, mam nadzieję, że mama uczyła was, że nie grzecznie jest się przechwalać) przed kolegami, pokazując im nasz ranking, gdzie szczegółowo podane jest ilu przeciwników już unicestwiliśmy. Ja osobiście potrafiłem grać w Planetside nawet przez 12 godzin na dobę i powiem wam jedno: było warto. Niestety z powodów finansowych musiałem skończyć z tą zabawą, ale niewykluczone, że jeszcze kiedyś powrócę.