Jedynka zawładnęła sercami sporej grupki graczy, a jedynie nieliczni zdołali oprzeć się jej wdziękowi. Niesamowity klimat i niewiarygodnie wysoka grywalność przyczyniły się do osiągnięcie przez nią takiego sukcesu. O kim, a raczej o czym, mowa? Ano oczywiście o Dungeon Siege 2, który niedawno zapełnił sklepowe półki. Czy panowie z Gas Powered Games, po raz kolejny zrobili grę niekoniecznie innowacyjną, ale wśród gier tego typu będącą prawdziwą perełką? No cóż, zacznijmy po kolei.

Fabuła

„Tysiąc lat temu Aranna była młoda – lecz nie niewinna – a do zakończenia Pierwszej Ery doprowadziło spotkanie Miecza i Tarczy. Miecz Zaramotha Niszczyciela pobierający swą moc z podziemnej rzeki magii był niekwestionowaną potęgą, która władał przez całą Erę dopóki Tarcza Azunaia Obrońcy nie stała się jego jedyną rywalką. Obu artefaktom przeznaczone było spotkanie na polu znanym od tej chwili jak Równina Łez. Zaramoth kontrolował moc, a Azunai pragnął ją rozproszyć. Obaj nie mogli zatryumfować. Żaden z nich nie wiedział, że tak Miecz jak i Tarcza mają własne przeznaczenia. Miecz strzaskał Tarczę i wywołał Wielki Kataklizm. Rozerwana została skorupa ziemska, a dusze wyrwane z piersi wojowników obu armii zostały wtłoczone do przepływającej pod ziemią Rzeki Dusz, przepełniając ją i dzieląc na tysiąc linii mocy. Fala uderzeniowa dotarła do każdego zakątka Aranny; również żywoty tych, którzy ocaleli zostały na zawsze zmienione. Gwiazdy zmieniły swój bieg i rozpoczęła się Druga Era.”

Właśnie tak rysuje się przeszłość, my tymczasem zostajemy osadzeni lata po tych zdarzeniach, kiedy to wszyscy o tych incydentach zdążyli zapomnieć. Uwolniona na Równinie Łez Magia, ukrywa się pod powierzchnią świata, wyczekując pod postacią nieprzewidywalnej mocy. Kiedy Valdis w swoich wizjach zaczyna widywać górską fortecę znaną jako Rogi Zaramotha, skrywającą się Magię opanowują Mroczni Magowie, którzy umożliwiają Valdisowi zapanowanie nad Mieczem Zaramotha. Oręż ten zawisa nad Drugą Erą niczym omen… Jak by tego było mało, nasz bohater niewiele wie o tej niezbyt ciekawej sytuacji. Zaciąga się toteż do armii jako najemnik, by zarobić jakieś pieniądze. W tym momencie przechodzimy krótki tutorial, w którym to wykonujemy rozkazy przeróżnych paskudztw, które wedle naszej woli omawiają ważniejsze aspekty gry. Dalszej części przygód nie zdradzę, by ze zepsuć Wam radości płynącej z jej odkrywania. Powiem tylko, że właśnie po tutorialu i mających po nim miejsce zdarzeniach rozpoczyna się pierwszy (z trzech) aktów.